[1695] Quando quis dicatur competenter tortus vel non, similiter quando quis dicatur purgasse indicia vel non, omnia ista demum relinquuntur arbitrio et discretioni honesti judicis, quoniam in his certa regula tradi non potest.—Grillandi de Quæst. et Tortura Q. vii. § 10.—Cf. Godelmanni de Magis Lib. III. cap. x. § 36.—Baldi de Periglis de Quæstionibus cap. i. § 5.
[1696] Zangeri op. cit. cap. I. Nos. 42-44.
[1697] Ibid. cap. III. Nos. 20-22.
[1698] Baldi de Periglis cap. iii. § 7.
[1699] Bonifacii de Vitalianis, Rubr. de Perseverentia § 5.—Alberti de Gandino, De Quæstionibus § 35.
[1700] Godelmanni l. c. § 54.
[1701] Cap. xxxviii. No. 18.
[1702] Zangeri cap. III. Nos. 20-22.
[1703] Goetzii Dissert. de Tortura, p. 74.
[1704] So thoroughly was this recognized, that in 1668 Racine represents a judge, desirous of ingratiating himself with a young girl, as offering to exhibit to her the spectacle of the question as an agreeable pastime.