[1710] Fama frequens et vehemens facit indicium ad torturam (Zanger. c. II. No. 80. Cf. Alberti de Gandino de Quæst. § 39). Reus ante accusationem vel inquisitionem fugiens et citatus contumaciter absens, se suspectum reddit ut torqueri possit (Ibid. No. 91. Cf. Simancæ Cathol. Instit. Tit. LXV. Nos. 28-30). Inconstantia sermonis facit indicium ad torturam (Zanger. Nos. 96-99). Ex taciturnitate oritur indicium ad torturam (Ibid. No. 103). Physiognomia malam naturam arguit, non autem delictum (Ibid. No. 85). How exceedingly lax was the application of these rules may be guessed from a remark of Damhouder’s, that although rumor was sufficient to justify torture, yet a contrary rumor neutralized the first and rendered torture improper.—Damhouder. Rer. Crimin. Praxis cap. xxxv. Nos. 14, 15.

[1711] Deinde a pallore et similibus oritur indicium ad torturam secundum Bartol. (Emer. a Rosbach Tit. V. c. vii. Nos. 28-31). Whereupon von Rosbach enters into a long dissertation as to the causes of paleness.

[1712] Godelmanni de Magis Lib. III. cap. x. § 29.

[1713] Scialojæ cap. iii. Nos. 5, 6.

[1714] Judicis arbitrio relinquitur an indicia sint sufficientia ad torturam (Zanger. cap. II. Nos. 16-20). An indicia sufficiant ad torturam judicis arbitrio relictum est.... Indicia ad torturam sufficientia relinquuntur officio judicis (Emer. a Rosbach Tit. V. c. ii. p. 529). Damhouder, indeed, states that no rules can be framed—“neque ea ullis innituntur regulis: sed universum id negotium geritur penes arbitrium, discretionem ac conscientiam judicis.”—Rer. Crimin. Praxis cap. xxxvi. Nos. 1, 2. Cf. Braune Dissert. de Tortura Valetudin. Halæ Cattor. 1740.

So Grillandus (De Quæstione et Tortura Q. iii.)—“Quæ autem indicia dicantur esse sufficientia ad torturam certa regula tradi non potest, sed hoc relinquitur arbitrio et discretioni boni judicis.”

And Albertus de Gandino (De Quæstionibus § 14)—“Nec de his possit dari certa doctrina sed hoc committitur arbitrio judicantis.”

[1715] Sunt tamen nonnulli prætores et judices sanguine fraterno adeo inexsaturabiles ut illico quemvis malæ famæ virum, citra ulla certa argumenta aut indicia, corripiant ad sævissimam torturam, inclementer dicentes, cruciatum facile ab illis extorturum rerum omnium confessionem.—Damhouder. Rer. Crimin. Praxis cap. xxxv. No. 13.

[1716] Hipp. de Marsiliis Singularia, No. 455 (Venet. 1555).

[1717] Godelmanni de Magis Lib. III. cap. v. § 26.—Emer. a Rosbach Tit. V. c. x. No. 25.