Then come the signatures of several of the heads of the church, bishops, abbots, &c.
His peractis et datâ benedictione perreximus, assumptis nobiscum viris illustribus legatis regis et archiepiscopi, Maluinum videlicet et Pyttal lectores; qui una nobiscum pergentes, et ipsa decreta secum deferentes in concilium Merciorum, ubi gloriosus rex Offa, cum senatoribus terræ una cum archiepiscopo Iaenberchto sanctæ ecclesiæ Dorovernensis, et cæteris episcopis regionum convenerat, et in conspectu concilii clara voce singula capitula perlecta sunt; et tam Latinè quam Teutonicè, quo omnes intelligere possent, dilucidê reserata sunt. Qui omnes consona voce, alacri animo gratias referentes, apostolatus vestri admonitionibus promiserunt, se divino adminiculante favore, juxta qualitatem virium promptissimâ, voluntate in omnibus statuta hæc custodire. Quinetiam, ut supra taxavimus, tam rex, quam principes sui, archiepiscopus cum sociis suis in manu nostra, in vice Domini vestri, signum sanctæ crucis firmaverunt, et rursum præsentem chartulam, sacrato signo roboraverunt.
Ego Iaenberchtus, archiepiscopus sanctæ Dorovernensis ecclesiæ supplex, signo sanctæ crucis subscripsi.
Ego Offa, rex Merciorum, consentiens his statutis, prompta voluntate signo crucis subscripsi.
Then follow the names of twelve bishops, four abbots, three gentlemen, who call themselves duces, and of one who styles himself comes.—Wilkins Concilia Mag. Britan. 145–51.
In page 152.
Papæ Rom.
Adrian I. 14.
Archiep. Cantuar.
Ieambert 22.
Anno Christi.
785
Reg. Saxon.
Egfert VIII