for·ġiett ēac hine. Faraþ, and lǣraþ ealle þēoda! Lǣraþ
hīe þæt hīe healden eall þā þing þe ic ēow be·bēad! Sume
męnn sæġdon be him þæt hē wǣre Ælfredes sunu cyninges.
125
Se Hǣlend āscode his leornung-cnihtas, 'Hwone sęċġaþ
męnn þæt sīe mannes Sunu?' Hwæt sęċġe ġē þæt ic sīe?
Þū eart þæs libbendan Godes sunu. Crīst cwæþ be his
Fæder: 'Ġē sęċġaþ þæt hē ēower God sīe, and ġē hine ne
on·cnēowon.' Ġif hīe þone hālgan Fæder on·cnēowen,
130