12. Ganga þeir fagra Freyju at hitta, ok hann þat orða alls fyrst of kvað: 'bitt-u þik, Freyja, brūðar līni! vit skulum aka tvau ī Jǫtunheima.'
13. Vreið varð þā Freyja ok fnāsaði, allr āsa salr undir bifðisk, stǫkk þat it mikla męn Brīsinga: 'mik veizt-u verða ver-gjarnasta, ef ek ęk með þēr ī Jǫtunheima.'
14. Sęnn vāru æsir allir ā þingi ok āsynjur allar ā māli, ok of þat rēðu rīkir tīvar, hvē þeir Hlōriða hamar of sœtti.
15. Þā kvað þat Heimdallr, hvītastr āsa (vissi hann vel fram, sem vanir aðrir): 'bindum vēr Þōr þā brūðar līni, hafi hann it mikla męn Brīsinga!
16. Lātum und honum hrynja lukla ok kvenn-vāðir of knē falla, en ā brjōsti breiða steina, ok hagliga of hǫfuð typpum!'
17. Þā kvað þat Þōrr, þrūðugr āss: 'mik munu æsir argan kalla, ef ek bindask læt brūðar līni.'
18. Þā kvað þat Loki, Laufeyjar sonr: 'þęgi þū [nū], Þōrr! þeira orða; þegar munu jǫtnar Āsgarð būa, nema þū þinn hamar þēr of heimtir.'
19. Bundu þeir Þōr þā brūðar līni ok inu mikla męni Brīsinga.
20. Lētu und honum hrynja lukla ok kvenn-vāðir of knē falla, en ā brjōsti breiða steina, ok hagliga of hǫfuð typðu.
21. Þā kvað þat Loki, Laufeyjar sonr: 'mun ek ok með þēr ambātt vera, vit skulum aka tvær ī Jǫtunheima.'