Strive, v. n. RG. 26; [struen]. Marg. 25. Fr. estriver. Swed. sträfwa. Germ. streben. ON. strita. AS. stríð
Striving, sb. RG. 467
Stroke, sb. RG. 536, 401
Strong, adj. RG. 544, 546; comp. ‘stronger.’ RG. 266; sup. ‘strongest.’ RG. 111
—— == violent. RG. 84
Strongly, adv. HD. 135
Strout, sb. == contention. HD. 1039. AS. strúdan
—— v. n. == make a disturbance. HD. 1779
Stroy, v. a. [struye] == destroy. Marg. 52
Struen. See Strive