[58] μὴ ἐκ προνοίας.
[59] Aristotle, Ath. Pol. 57, 3.
[60] Ib. 57, 2.
[61] See supra, pp. [88], [200 ff.]
[62] C. Macart. 1069; ἐντὸς ἀνεψιότητος is usually interpreted ‘nearer than cousins’: we read ἀνεψιούς instead of ἀνεψιοῦ; as the word recurs, we translate it, in the second instance, as ‘cousins-in-law’: we interpret ἀνεψιαδούς as sons of female cousins.
[63] ἐὰν δὲ αἰδέσασθαι δέῃ, ἐὰν μὲν πατὴρ ᾗ ἢ ἀδελφὸς ἢ υἱεῖς, πάντας ἢ τὸν κωλύοντα κρατεῖν. ἐὰν δὲ τοὺτων μηδεὶς ᾖ, κτείνῃ δ’ ἄκων, γνῶσι δ’ οἱ πεντήκοντα καὶ εἷς ἢ οἱ ἐφέται, ἄκοντα κτεῖναι, αἰδεσάσθων οἱ πράτορες ἐὰν θέλωσι, δέκα. τούτους δ’ οἱ πεντήκοντα καὶ εἷς ἀριστίνδην αἱρείσθων.
[65] Op. cit. pp. 314-316, p. 324.
[66] Eum. p. 93.