[281] Culpam eius rei plerique conferebant in theologos concionatores, qui suppliciis impiorum placandam esse clamabant iram Dei, novo morbi genere nos verberantis. Sleidan, loc. cit. p. 380.
[282] Haftitz, p. 131. Angelus, p. 319. Cramer, Book III. p. 76, and many others.
[283] “Verum quamplurimi, tam nobiles quam populares viri ac mulieres, hoc morbo misere suffocati sunt, ob libellos erroneos, ab indoctissimis hominibus in vulgus emissos, qui in eiusmodi lue curanda peritiam et experientiam jactabant, multosque in Angliâ aliisque regionibus sese curasse dicebant, cum omnia falsa essent. Tales inquam minima pietate fulti erga ægrotos, illorum loculos tantum expilabant, ac in sui commodum convertebant, nullam de aliorum damnis nec morte ipsa curam gerentes, sed quæ sua sunt tantum curantes, nulla arte instructi miseros ægros, passim sua ignorantia trucidabant.” Forest. L. VI. obs. 8. p. 158. a.
[284] “Ditissimi negociatores, lectis adfixi medicos ad se vocabant, montes auri promittentes, si curarentur.” Ditmar, p. 473.
[285] “Nam occlusis rimis omnibus, et excitato igne copioso, opertisque stragulis, quo magis tutiusque suderent, æstu præfocati sunt.” Forest. loc. cit. p. 157. b.
[286] Wild, in Baldinger, p. 278.
[287] The printer Frantz. Schmidt, p. 307.
[288] Stelzner, Part II. p. 219.
[289] This appears from the Wittenberg regimen.
[290] Reimar Kock’s Chronicle of Lübeck.