[538] Mira consternatio animorum nostrorum.—(Ibid.)
[539] Ex eremo tacita.—(L. Epp. iv. p. 51.) It is thus he dates his letter.
[540] Assidue autem illa diligentiore verbi Dei tractatione alit.—(Corp. Ref. ii. p. 159.)
[541] Nullus abit dies, quin ut minimum tres horas easque studiis optimas in orationibus ponat.—(Ibid.)
[542] Semel mihi contigit ut orantem eum audirem.—(Corp. Ref. ii. p. 159.)
[543] Tanta spe et fide ut cum patre et amico colloqui sentiat.—(Ibid.)
[544] Tum orantem clara voce, procul stans, audivi.—(Ibid.)
[545] Ardebat mihi quoque animus singulari quodam impetu.—(Corp. Ref. ii. p. 159.)
[546] Hic cœpi cogitare tristia, suspirans, vos aliquid mali me celare velle.—(L. Epp. iv. p. 60.)
[547] 2 Tim. iii. 12; Philip. ii. 12, 13; John x. 17, 18; Matth. xvi. 18; Psalm xlvi. 1, 2; 1 John iv. 4; Psalm lv. 23; xxvii. 14; John xvi. 33; Luke xvii. 5; Psalm xxxii. 11; cxlv. 18, 19; xci. 14, 15; Sirach. ii. 11; 1 Maccab. ii. 61; Matth. vi. 31; 1 Peter v. 6, 7; Matth. x. 28; Rom. iv. and vi.; Heb. v. and xi.; 1 Sam. iv. 18; xxxi. 4-8; ii. 30; 2 Tim. ii. 17, 18, 19; i. 12; Eph. iii. 20, 21. Among these passages will be observed two verses taken from the Apocrypha, but whose equivalents might easily be found in the Word of God.