[56]. ‘Philippus et Bucerus formulas de transsubstantiatione composuerunt ambiguas et fucosas.’—Calv. Opp. xi. 217.

[57]. Calv. Opp. v. p. 52. In his annotations Calvin veils himself under the name of Eusebius Pamphilus.

[58]. ‘Quæ pontificii conventicula his viginti annis aut amplius ad opprimendum evangelium habuerunt,’ etc.—Calv. Opp. v. p. 472. March 1541. A summary of the cardinal’s discourse is given in Sleidan’s Hist. of the Reform. ii. book xiii. p. 207. Edit. of the Hague, 1767. Calvin’s reply is in the Opp. v. p. 461. It is omitted in the previous collections of his works.

[59]. ‘Everso sublatoque episcopali munere, sub ejus nomine tyrannidem prorsus antichristianam stabilire.’—Calv. Opp. v. p. 472.

[60]. ‘Si qui autem alia requirant, hos nec protestantes inter suos deputabunt.’—Ibid. p. 475.

[61]. ‘Cæterarum observationum ecclesiis sua relinquenda est libertas.’—Calv. Opp. v. p. 477.

[62]. ‘Nihil itaque a protestantibus exsistit, cur difficile nedum impossibile sit solidam et piam ecclesiarum concordiam restituere.’—Calv. Opp. v. p. 478.

[63]. ‘Catholici protestantes.’ Calvin evidently denotes by this phrase the Protestants who, like himself, wish for one universal church, one in faith, in charity, and in hope, although it may have diversities in church government and in forms of worship. The conception of such a church is a grand one.

[64]. ‘Totum etiam orbem ad consortium veræ et unicæ religionis Christi permoveri.’—Calv. Opp. v. p. 481.

[65]. There is a whole body of Catholic literature devoted to the description of the immorality of Romish ecclesiastics; works of a grave character, satirical and humoristic works, &c. See the De ruina ecclesiæ of Nic. de Clémengis, rector of the university of Paris, who calls the ecclesiastics Porci Epicurei. Bebel, Triumphus Veneris. Théobald, Conquestus in Concil. Const., says—‘Sacerdotes non solum tabernas sed etiam lupanaria intrare: puellas, maritatas atque noviciales, corrumpere; episcopos eodem vitio laborare.’