[346]. ‘Edita amissionem vitæ et bonorum profitentibus Lutheri doctrinam denunciantia.’ (Chytræi Saxonia, lib. xiv. p. 362; Munter, Kirchengeschicte, iii. p. 408.)
[347]. Munter, Kirchengeschichte, iii. p. 411.
[348]. Munter, Kirchengeschichte, iii. pp. 414, 415, 429; Gerdesius, Ann. ii. p. 400.
[349]. Expostulatio adversus exilii sententiam.—Dialogus missæ papisticæ extremum spiritum trahentis.—De vigiliis superstitiosis.—Centum et septuaginta quæstiones, &c. &c.—Munter, Kirchengeschichte, iii. p. 431.
[350]. Dänske Magazin, iii. p. 72. Mallet, Hist. de Danemark, iv. p. 201. Munter, Kirchengeschichte, iii. p. 435.
[351]. Hamelman, Oldenburgische Chronik, p. 327. Mallet, Hist. de Danemark, iv. p. 201.
[352]. ‘Qui non regem se populo obtrudere volebat, quin potius ab ipso populo ad regnum advocari cupiebat.’—Gerdesius, Ann. iii. p. 401.
[353]. Gerdesius, Ann. Mallet, Hist. &c.
[354]. Geijer, Geschichte Schweden, ii. p. 87.
[355]. The white bâton distinguished those who were pardoned from those who surrendered at discretion. In the Histoire Universelle of Théodore Agrippa d’Aubigné, iii. p. 35, we read, on occasion of a victory of Lesdiguières:—‘Les soldats de Gascogne rendus au baston blanc, ceux de pays à discretion.’