[885] Nec audit meum consilium, sic occupatus suo proprio. Ibid. 437.
[886] In gravissima perplexitate. Lambert de Fidelium vocatione, cap. 22.
[887] In priore vocatione erat pax et serenitas; in alia vero multa et eadem gravissima, etiam mortis pericula erant.
[888] Nulla erat misero requies, ut quidem vixdum somnium caperet. Ibid.
[889] Oravit Dominum, ut hanc contradictionem sorte dirimeret. Ibid.
[890] Et sors cecidit super vocatione secunda. Lambert de Fidelium vocatione, cap. 22.
[891] Ut non clauderetur omnino os Deum laudare volentis. Ibid. I agree with Professor Baum in thinking that Lambert's narrative refers to this circumstance.
[892] Judges vi. 20-40.
[893] Sed mox insanavit tota Antichristi cohors, nempe canonici, monachi, inquisitor, officialis, et reliqui qui sunt ex parte eorum et me capere voluerunt. Epistola ad Franciscum regem.
[894] In manu tua sum, sic fugio quasi non fugiam. Hæc est fuga omnibus perfectissimis conveniens. De vocatione fidelium, cap. 15.