[ fācensearu] † n. treachery.

[ fācenstafas] mp. treachery, deceit, B 1018.

[ fācentācen] n. deceitful token, Cr 1566.

[ facg] m. plaice? loach? WW 18032.

[ fācian] to try to obtain, get, AO 1527.

[ fācn] == [fācen]

fācne = [fǣcne]

[ facum] dp. of [fæc].

[ ±fadian] to arrange, dispose, guide, Æ.

[ fadiend] m. manager, OEG 56308.