glitin- = gliten-
[ glīw] (ēo, īg, īo, īu, ēow) n. ‘glee,’ pleasure, mirth, play, sport, Ph: music, Gn.
[ glīwbeam] (īg) m. musical instrument, harp, timbrel, LRSPs 1493.
[ glīwbydenestre] (ȳ) f. female musician, LPs 6726.
[ glīwcræft] m. music, minstrelsy.
[ glīwcum] ‘tibiis,’ LPs 14610 (ȳ).
[ glīwdrēam] (ēo) m. music, mirth, B 3021.
[ glīwere] m. buffoon, parasite, OEG.
[ glīwgamen] (īg) n. revelry, W 4616.
[ glīwgeorn] (īg) fond of sport.