glitin- = gliten-

[ glīw] (ēo, īg, īo, īu, ēow) n. ‘glee,’ pleasure, mirth, play, sport, Ph: music, Gn.

[ glīwbeam] (īg) m. musical instrument, harp, timbrel, LRSPs 1493.

[ glīwbydenestre] (ȳ) f. female musician, LPs 6726.

[ glīwcræft] m. music, minstrelsy.

[ glīwcum]tibiis,’ LPs 14610 (ȳ).

[ glīwdrēam] (ēo) m. music, mirth, B 3021.

[ glīwere] m. buffoon, parasite, OEG.

[ glīwgamen] (īg) n. revelry, W 4616.

[ glīwgeorn] (īg) fond of sport.