[ hǣlubearn] † n. Saviour, Christ.
[ hǣlwyrt] f. ‘pulegium,’ pennyroyal, WW 30024.
hǣlynd = [hǣlend]
[ hǣmæht] (MkR 122) = [hēahmiht]
[ hǣman] to have intercourse with, cohabit with, Æ, CP: marry, MtR.
[ hǣmed] (ē) n. (nap. hǣmedru) cohabitation, Æ, CP: marriage.
[ hǣmedceorl] m. married man, LL.
[ hǣmedgemāna] m. matrimony, WW 44124.
[ hǣmedlāc] n. coition, Rd 433.
[ hǣmedrim] m. ‘lenocinium,’ OEG 5046.