[ hafen] pp. of [hebban].

[ hafenian]to hold, grasp. [[hebban]]

[ hafenlēas] destitute, needy, poor, Æ, WW. [‘haveless’; hæfen]

[ hafenlēast] f. want, poverty, Æ.

hāfern = [hǣfern]

[ hafetian] (i2) to clap, flap, Æ.

[ hafoc] (ea) m. ‘hawk,’ OET, Wyrd.

[ hafoccynn] n. hawk-tribe, Æ.

[ hafocere] m. hawker, WW 2359.

[ hafocfugel] m. hawk, LL (16219).