[ hengetrēow] (enge-) n. gallows, GPH 395.
[ hengwīte] n. fine for not detaining an offender, LL 496[4].
[ henn] (æ) f. ‘hen’ A, Mt, Lcd.
[ henna] m. fowl, LL (22013).
[ hennebelle] (æ) f. henbane.
[ hennfugol] m. hen, Ct.
[ hentan] to pursue, attack, LL; Æ: (±) appropriate, seize, Chr. [‘hent,’ ‘i-hente’]
hēnð = [hȳnð]
hēnðu = [hȳnðu]
henu = [heonu]