[ mæcan] = [mecgan], [mengan]

[ +mæcca] (a, e) mf. mate, equal, one of a pair, comrade, companion, ÆGr (a), MtR (e): (±) husband, wife, Æ, Mt, OET. [‘match’]

mǣcefisc = [mēcefisc]

[ mæcg] † m. man, disciple: son.

[ mæcga] m. man, Wy 52.

[ mæcian] = [mecgan], [mengan]

[ +mæclic] conjugal, Sc.

[ +mæcnes] f. cohabitation, BH.

[ +mæcscipe] m. cohabitation, Cr 199.

[ mǣd] (ē) f. ds. (EWS) mēda; nap. mǣd(w)a, mǣdwe ‘mead,’ ‘meadow,’ pasture, BC, OEG; Æ, AO; Mdf.