[ mannbǣre] producing men, ÆH 1·450.
[ mannēaca] (mon-) m. issue, progeny, AO 15820.
[ mannian] to ‘man,’ garrison, Chr 1087e.
[ mannmægen] (o) n. troop, force, cohort, JnL 183.
[ mannmenigu] (o) f. multitude, AO.
[ mannmyrring] f. destruction of men, Chr 1096.
[ manrǣden] f. dependence, homage, service, tribute, due, Æ. [‘manred’]
[ manrīm] † n. number of men.
[ mānsceatt] m. usury, PPs 7114.
[ mānsceaða] † m. enemy, sinner.