[ māððumgesteald] n. treasure, Jul 36.
[ māððumgifu] f. gift of treasure, B 1301.
[ māððumgyfa] m. giver of treasure, prince, king, Wa 92.
[ māððumsele] m. hall of treasure, Sol 189.
[ māððumsigle] n. costly ornament, B 2757.
[ māððumsweord] n. costly sword, B 1023.
[ māððumwela] m. valuables, B 2750.
maðu f. = [maða]
[ māðum] m., gs. māðmes treasure, object of value, jewel, ornament, gift, Gn, Met; CP. [‘madme’]
māðum- = māðm-, māððum-