[ munuclic] monkish, monastic, BH; Æ. adv. -līce. [‘monkly’]

[ munuclīf] n. monastic life, Æ: cloister, monastery, Æ, AO.

[ munucrēaf] n. monk’s garb, GD 2717.

[ munucregol] m. monastic rule, mode of life, Æ: a body of monks under a certain rule, TC 54412.

[ munucscrūd] n. monk’s garb, ÆP 1425.

[ munucstōw] f. place of monks, BH 23625.

[ munucðēaw] m. monastic rule, ANS 84·7.

[ munucwīse] f. fashion of a monk, ÆL 6·247.

[ mūr] m. wall. [L. murus]

mūrbēam = [mōrbēam]