[ munuclic] monkish, monastic, BH; Æ. adv. -līce. [‘monkly’]
[ munuclīf] n. monastic life, Æ: cloister, monastery, Æ, AO.
[ munucrēaf] n. monk’s garb, GD 2717.
[ munucregol] m. monastic rule, mode of life, Æ: a body of monks under a certain rule, TC 54412.
[ munucscrūd] n. monk’s garb, ÆP 1425.
[ munucstōw] f. place of monks, BH 23625.
[ munucðēaw] m. monastic rule, ANS 84·7.
[ munucwīse] f. fashion of a monk, ÆL 6·247.
[ mūr] m. wall. [L. murus]
mūrbēam = [mōrbēam]