sper- = spær-, spear-, spyr-
[ spere] n., nap. spe(o)ru ‘spear,’ javelin, lance, Æ, AO, CP, Cp: stitcking pain, Lcd 175a.
[ sperebrōga] m. terror at spears, Rd 184.
[ sperehand] f. male line (of descent), BC 3·34019.
[ sperehealf] f. male line of descent, TC 49120.
[ sperelēas] without a (spear)-head, WW 1437.
[ sperenīð] n. battle, Gen 2059.
[ speresceaft] (æ3) m. ‘spear-shaft’, GD 1427.
[ sperewyrt] (speru-) f. ‘spearwort,’ elecampane, Lcd, WW.
[ +sperod] armed with a spear.