[ swæc] (CP), swæcc (e) m. flavour, taste: smell, odour, fragrance.

[ +swæccan] (e) to smell (tr.), DD 206; (intr.) ARPs 11314.

[ swæcehēow]insania’? RPs 3955 (v. ES 3822).

[ swæf] pret. 3 sg. of [swefan].

[ swǣfan]? to burn, Met 847.

swæfen = [swefn]

swæflen = [sweflen]

[ swæg] == [swēg]

swægl = [swegl]

[ ±swǣlan] (tr.) to burn.