syn = [synn]

[ sȳn] I. = sīen f.

[II.] = sīn, sīen pres. pl. subj. of wesan ([bēon]).

[III.] = [sīn I.]

syn- v. also sin-, synn-.

[ synbend] m. bond of sin, Nic 50423.

[ synbōt] f. penance, LL (31631).

[ synbryne] m? burning ardour of sin, MFH 14318.

[ synbyrðen] f. burden of sin.

[ synbysig] guilt-haunted, B 2227.