tīn num. = [tīen]
[ tinclian] to tickle, Sc.
+tinclic = [+tingelic]
[ tind] m. spike, beak, prong, tooth of a fork, Cp, Ep, Sol. [‘tine’]
[ tindig] spiked, WW 11612.
[ tindiht] forked, jagged, beaked.
tindre = [tyndre]
[ tinen] made of tin, ÆGr. [‘tinnen’]
+ting = [+tyng]
tinge = [tynge]