ūðwuta (NG) = [ūðwita]
ūðwyt- = ūðwit-
[ W]
[ wā] I. (see also wēa) m. ‘woe,’ affliction, misery, evil, Æ.
[II.] interj. (occly. governs d.) woe! alas! CP. wā lā, wā lā wā, wei lā wei ah! oh! alas!
[ wāc] I. adj. weak, soft, feeble, effeminate, cowardly, timid, pliant, Æ, CP: slender, frail: insignificant, mean, poor, Æ: bad, vile. [Ger. weich]
[II.] n. weakness, LL.
[III.] pret. 3 sg. of [wīcan].
wac- = wæc-
[ wacan6] † to awake, arise, be born, originate. [v. ‘wake’]