[ wiga] m. warrior, fighter: man.

[ wīgan1] to fight, make war, Æ.

[ wīgār] m. spear, lance. [[wīg], [gār]]

[ wīgbǣre] warlike, WW 19318.

[ wīgbealu] n. war-bale, B 2046.

[ wīgbed] == [wēofod]

[ wīgbill] n. sword, B 1607.

[ wīgblāc] bravely caparisoned, Ex 204.

[ wīgblēd]? m. luck in war, Rim 26 (wilbec).

[ wīgbora] m. fighter, ÆGr 2716.