wunder = [wundor]
[ ±wundian] to wound, Æ, AO, CP.
[ wundiend] ‘vulnerator,’ ERHy 642.
[ wundiht], wundig ulcerous, full of sores.
wundle = [wundel]
[ wundlic] wounding, wound-inflicting, GPH 40251.
[ wundon] pret. pl. of [windan].
[ wundor] (often confused with wuldor) n. (gs. wundres) ‘wonder,’ miracle, marvel, portent, horror, Æ, AO, CP: wondrous thing, monster.
[ wundoragræfen] ‡ wondrously engraven.
[ wundorbēacen] n. strange sign.