[ wurðe] = [weorð(e)], [wierðe]

wurðig = [worðig]

[ wūscbearn] n. (dear) little child, JnL 1332. [[wȳscan]]

[ wūso] (JnR 1333) = [wūscbearn]

wussung = [wissung]

wuta = [wita]

wutan = [wuton]

wutedlīce, wutodlīce (NG) = [witodlīce]

[ wuton] 1 pers. pl. subj. of [wītan] to go. used to introduce an imperative or hortatory clause let us...! come! CP.

[ wutu] (M), wutum, wutun (N) = [wuton]