[ wyrdwrītere] m. historian, chronicler, Æ.

wyred = [werod]

wyregung = [wyrgung]

wyrest = [wierrest]

wyrfan = [hwierfan]

wyrg = [wearg]

wyrg- = werg-, wirg-, wyrig-

[ wyrgan] I. to strangle, Æ. [‘worry’]

[II.] = [wiergan]

[ wyrgcwedol] (e) ill-tongued, given to cursing.