blǣs = [blǣst]
blǣsbelg (OET 28) = [blǣstbelg]
[ blæse] (a) f. firebrand, torch, lamp, Æ, Jn. [‘blaze’]
[ blæsere] m. incendiary, LL.
[ blǣshorn] m. blowing-horn, trumpet, LL 194 (8).
[ blǣst] m. blowing, ‘blast’ (of wind), breeze, Ex: flame.
[ blǣstan] to blow, Andr 12330: rush? (v. BT).
[ blǣstbelg] m. bellows, Gl.
[ blǣstm] m? flame, blaze, MFH 907.
[ blǣtan] to ‘bleat,’ ÆGr, Rd.