[ dēaf] I. ‘deaf,’ Mt, Jul; VPs: empty, barren, CP 41120.
-dēafian v. [ā-d.]
dēaflic = [dēfelic]
[ dēafu] f. deafness, Lcd.
deag = [dæg]
[ dēag] I. hue, tinge, Æ, WW: ‘dye,’ WW.
[ dēagan] to discolour, dye, colour (Earle); to conceal oneself, hide (Leo). B 851.