[ dīaconrocc] m. dalmatic, CM 723.

[ dīaconðēnung] f. office of a deacon, BH 27217.

dīan (A) = [dēon] (A)

[ dīc] mf. ‘dike,’ trench, ditch, moat, AO, BH, Chr; Æ; Mdf: an earthwork with a trench.

[ dīcere] m. digger, Æ.

[ ±dīcian] to make a dyke or bank.

[ dīcsceard] n. breach of a dike, LL 455[13].

[ dīcung] f. construction of a dike, WW. [‘diking’]

[ dīcwalu] f. bank of a ditch? KC 5·33428.

[ dide], didon = dyde, dydon (v. [dōn]).