[ dohtor] f. gs. dohtor, ds. dohtor, dehter, nap. ±doh-tor, -tra, -tru ‘daughter,’ Mt; Æ, AO, CP: female descendant, Jn.

[ dohtorsunu] m. daughter’s son, grandson, Chr 982c.

dohx = [dox]

[ dol] I. adj. foolish, silly, CP: presumptuous. [Goth. dwals; Ger. toll]

[II.] n. folly, CP.

dolc = [dalc]

dolcswaðu = [dolgswaðu]

[ dolfen] pp. of [delfan].

[ dolg] (dolh) nm. wound, scar, cut, sore: boil, tumour, Æ.

[ dolgbenn] f. wound, An 1399.