[ ear] ‘occa,’ harrow? OEG 2359 (v. A 36·72).
[ ēar] I. n. ‘ear’ (of corn), Mt; AO.
[II.] † m. wave, sea, ocean.
[III.] † m. earth: name of the rune for ēa.
V. = [ēare]
[ ēaracu] f. river bed, KC 5·12215.
earan- = [earon]
earb- = earf-
[ ēarblæd] (ē1) n. stalk, blade (of corn), straw.