Et suos non poterit filios, propriosque, tueri.
Brixia stans fortis secundi certamine Regis,
Post Mediolani sternentur moenia gryphi.
Mediolanum territum cruore fervido necis,
Resuscitabit viso cruore mortis.
In numeris errantes erunt atque silvestres.
Deinde Vercellus veniunt Novaria Laudum.
Affuerit dies, quod aegra Papia erit,
Vastata curabitur moesta dolore flendo.
Munera quae meruit diu parata vicinis,