[731] Euripides in Ione. v. 233.
Μεσομφαλος Εστια. v. 461.
[732] Titus Livius. l. 38. c. 47.
[733] Strabo. l. 9. p. 642.
[734] Varro de Ling. Lat. l. 6. p. 68.
Pausanias gives this account of the omphalus at Delphi. Τον δε ὑπο Δελφων καλουμενον ομφαλον λιθου πεποιημενον λευκου, τουτο ειναι το εν μεσῳ γης πασης αυτοι λεγουσιν ὁι Δελφοι· δεικνυται τε και ομφαλος ΤΙΣ εν τῳ ναῳ τιταινωμενος. Pausan. l. 10. p. 835.
It is described by Tatianus, but in a different manner. Εν τῳ τεμενει του Λητοϊδου καλειται τις ομφαλος. Ὁδε ομφαλος ταφος εστιν Διονυσου. p. 251. Oratio contra Græcos.
[735] Plutarch περι λελοιπ. Χρηστηρ.
[736] Horus Apollo. § 21. p. 30. edit. 1729.
[737] Pausanias. l. 2. p. 141. It is spoken of Phliuns, far removed from the centre of the Peloponnesus.