[76] Cassiodorus of the purple. Cum fame canis avida in Tyrio littore projecta conchylia impressis mandibulis contudisset, illa naturaliter humorem sanguineum diffluentia ora ejus mirabili colore tinxerunt: et ut est mos hominibus occasiones repentinas ad artes ducere, talia exempla meditantes fecerunt principibus decus nobile. l. 9. c. 36.

See also Chronicon Paschale. p. 43. Achilles Tatius. l. 3. Julius Pollux. l. 1. c. 4. p. 30. Ed. Amstel. Pliny. l. 9. c. 36.

[77] Cyrus Prodromus επι αποδημῳ τῃ φιλιᾳ.

[78] Nonni Dionysiaca. l. 40. p. 1034.

[79] Etymologicum Magnum.

[80] Johannes Antiochenus, who tells the story at large, says, that purple was the discovery κυνος ποιμενικου which in the original history was undoubtedly a shepherd king.

[81] Plutarch. Isis et Osiris. p. 355.

[82] Ουδε Σωκρατης τον κυνα και τον χηνα ομνυς επαιζεν. Porphyry de Abstinentiâ. l. 3. p. 286.

It is said to have been first instituted by Rhadamanthus of Crete: Εκελευσε (Ῥαδαμανθυς) κατα χηνος, και κυνος, και κριου ομνυναι. Eustathius upon Homer. Odyss. Υ. p. 1871.

See Aristophan. Ορνιθες. Scholia, v. 521. Ομνυναι κελευσαι (Ῥαδαμανθυν) χηνα, και κυνα, κτλ. from Socrates. l. 12. de Rebus Creticis.