Και ποταμους ποικιλλεν· επ' ανδρομεῳ δε μετωπῳ
Ταυροφυης μορφουτο κερασφορος εγχλοος εικων.
Και πυματην παρα πεζαν εϋκλωστοιο χιτωνος
Ωκεανος κυκλωσε περιδρομον αντυγα Κοσμου.
All this relates to a painting, either at Sidon or Berytus; which was delineated in a tower, or temple, sacred to Hermon.
Orpheus alludes to a Pharos of this sort, and to the paintings and furniture of it, in his description of the robes with which Apollo, or Dionusus, is invested. He speaks of them as the same Deity.
[[228]]Ταυτα δε παντα τελειν ἱερᾳ σκευῃ πυκασαντα,
Σωμα θεου πλαττειν περιαυγους Ηελιοιο.
Πρωτα μεν αργυφεαις εναλιγκιον ακτινεσσι
Πεπλον φοινικεον, πυρι εικελον, αμφιβαλεσθαι.