[86] 2 Hen. IV. cap. 3; 9 Hen. IV. cap. 8.

[87] 2 Hen. IV. cap. 15.

[88] Hen. VII. cap. 4. Among the miscellaneous publications of the Record Commission, there is a complaint presented during this reign, by the gentlemen and the farmers of Carnarvonshire, accusing the clergy of systematic seduction of their wives and daughters.

[89] Hen. IV. cap. 15.

[90] MORTON'S Register, MS. Lambeth. See vol. ii. cap. 10, of the second edition of this work for the results of Morton's investigation.

[91] MORTON'S Register; and see WILKINS'S Concilia, vol. iii. pp. 618-621.

[92] Quibus Dominus intimavit qualis infamia super illos in dictâ civitate crescit quod complures eorundem tabernas pandoxatorias, sive caupones indies exerceant ibidem expectando fere per totum diem. Quare Dominus consuluit et monuit eosdem quod in posterum talia dimittant, et quod dimittant suos longos crines et induantur togis non per totum apertis.

[93] The expression is remarkable. They were not to dwell on the offences of their brethren coram laicis qui semper clericis sunt infesti.—WILKINS, vol. iii. p. 618.

[94] Johannes permissione divinâ Cantuar. episcop. totius Angliæ primas cum in præsenti convocatione pie et salubriter consideratum fuit quod nonnulli sacerdotes et alii clerici ejusdem nostræ provinciæ in sacris ordinibus constituti honestatem clericalem in tantum abjecerint ac in comâ tonsurâque et superindumentis suis quæ in anteriori sui parte totaliter aperta existere dignoscuntur, sic sunt dissoluti et adeo insolescant quod inter eos et alios laicos et sæculares viros nulla vel modica comæ vel habituum sive vestimentorum distinctio esse videatur quo fiet in brevi ut a multis verisimiliter formidatur quod sicut populus ita et sacerdos erit, et nisi celeriori remedio tantæ lasciviæ ecclesiasticarum personarum quanto ocyus obviemus et clericorum mores hujusmodi maturius compescamus, Ecclesia Anglicana quæ superioribus diebus vitâ famâ et compositis moribus floruisse dignoscitur nostris temporibus quod Deus avertat, præcipitanter ruet;

Desiring, therefore, to find some remedy for these disorders, lest the blood of those committed to him should be required at his hands, the archbishop decrees and ordains,—