Εἰς ἄφενον σπεύδοντ᾽ ἀγαθὴ δ᾽

Ἔρις ἥδε βροτοῖσι.

Hesiod. Opp. et Dies, 21, sqq.

[1626]. Opp. et Dies, 298, sqq.

[1627]. Sch. Aristoph. Pac. 190.

[1628].

Καὶ τ᾽ ἐργαζόμενος πολὺ φίλτερος ἀθανάτοισιν.

Ἔσσεαι ἠδὲ βροτοῖς· μάλα γὰρ στυγέουσιν ἀεργούς.

Opp. et Dies. 309, seq.

[1629]. Cf. Plut. Sympos. vii. 3.