[364]. Πλὴν φώδων ἐκ βαλανέιου. Aristoph. Plut. 535: φλυκταινῶν· ἐκ βαλανείου δὲ διὰ τὸ τοὺς πένητας ἀποροῦντας ἐνδυμάτων διὰ τὸ ψύχος ἐν βαλανείοις καθεύδειν, καὶ ἐκ θέρμης ἢ ἀέρος αὐτοὺς ἐξιόντας παραχρῆμα προσβάλλοντος φλυκτόινας ποιεῖν· Απολλαδωρος[Απολλαδωρος] τὰ ἐκ τοῦ πυρὸς ἐρυθήματα, ἢ ἐκ ψύχους, ἢ τοὺς τύλους, καὶ τὰ ἐπικαύματα τὰ ἐκ τοῦ πυρὸς, ὡς τῶν πενήτων διὰ τὸ αὐτουργεῖν τοῦτο πασχόντων. Schol. in loc.

[365]. Schol. Aristoph. Plut. 956.

[366].

Οὐδ᾽ ἐθέλεις εὕδειν, χαλκήϊον ἐς δόμον ἐλθὼν,

Ἠὲ που ἐς λέσχην.

Odyss. σ. 327, seq.

Χαλκήϊος δὲ δόμος τὸ τῶν χαλκέων ἐργαστήριον, ἔνθα εἰσιόντες ἀκωλύτως οἱ πτωχοὶ, ἐκοιμῶντο παρὰ τῷ πυρί. Eustath. in loc. p. 672. 28. Basil.

Πὰρ δ᾽ ἴθι χάλκειον θῶκον καὶ ἔπ’ ἀλέα λέσχην

Ὥρῃ χειμερίῃ, ὁπότε κρύος ἀνέρας ἔργων

Ἰσχάνει, κ. τ. λ.