“Dey talk en talk, dey did, en atter w’ile de preacher man hoi’ out his han’ fer ter tell de ’oman good-bye; but de ’oman, she belt out ’er lef’ han’, she did, like she want dat fer ter git shucken. But de preacher man wouldn’t shake dat un. He say dat ain’t nigh gwine ter do, bekaze w’en folks got any perliteness lef’ dey don’t never hol’ out de lef’ han’. De ’oman she say her right wuz cripple, but her ole man ’low he ain’t never hear ’bout dat befo’, en den he tuck’n make ’er pull it out from und’ de kivver, en den dey seed dat one er ’er fingers wuz done clean gone. De miller man he up ’n ’low:
“‘How come dis?’
“De ’oman she ’low, ‘I cut it off.’
“De miller man he ’low, ‘How you cut it off?’
“De ’oman she ’low, ‘I knock it off?’
“De miller man he ’low, ‘Wharbouts you knock it off?’
“De ’oman she ’low, ‘I broke it off’
“De miller man he ’low, ‘When you break it off?’
“Den de ’oman she ain’t say nuthin’. She des lay dar, she did, en pant en look skeered. De preacher man he study a little en den he say he speck he kin kyo’ dat han’, en he tuck de finger out ’n he pocket en tried it on de ’oman’s han’, en it fit! Yassar! it fit in de place right smick smack smoove. Den de preacher man he up en tell de miller man dat de ’oman wuz a witch, en wid dat de ’oman fetched a yell en kivvered ’er head wid de counterpin.
“Yit dis ain’t do ’er no good, kaze de preacher man say he done look in de books en de onliest way fer ter kyo’ a witch is ter bu’n ’er; en it ain’t look so bad, nuther, kaze when dey tied ’er she tuck ’n tu’n ter be a great big black cat, en dat’s de way she wuz w’en she wuz burnt.”