VII
MR. LION HUNTS FOR MR. MAN

Uncle Remus sighed heavily as he lifted the trivet on the head of his walking-cane, and hung it carefully by the side of the griddle in the cavernous fireplace.

"Folks kin come 'long wid der watchermaycollums," he said presently, turning to the little boy, who was supplementing his supper by biting off a chew of shoemaker's-wax, "en likewise dey kin fetch 'roun' der watziznames. Dey kin walk biggity, en dey kin talk biggity, en mo'n dat, dey kin feel biggity, but yit all de same deyer gwine ter git kotch up wid. Dey go 'long en dey go 'long, en den bimeby yer come trouble en snatch um slonchways, en de mo' bigger w'at dey is, de wusser does dey git snatched."

The little boy did n't understand this harangue at all, but he appreciated it because he recognized it as the prelude to a story.

"Dar wuz Mr. Lion," Uncle Remus went on; "he tuck'n sot hisse'f up fer ter be de boss er all de yuther creeturs, en he feel so biggity dat he go ro'in' en rampin' 'roun' de neighborhoods wuss'n dat ar speckle bull w'at you see down at yo' Unk' Jeems Abercrombie place las' year. He went ro'in' 'roun', he did, en eve'ywhar he go he year talk er Mr. Man. Right in de middle er he braggin', some un 'ud up'n tell 'im 'bout w'at Mr. Man done done. Mr. Lion, he say he done dis, en den he year 'bout how Mr. Man done dat. Hit went on dis a-way twel bimeby Mr. Lion shake he mane, he did, en he up'n say dat he gwine ter s'arch 'roun' en 'roun', en high en low, fer ter see ef he can't fine Mr. Man, en he 'low, Mr. Lion did, dat w'en he do fine 'im, he gwine ter tu'n in en gin Mr. Man sech n'er larrupin' w'at nobody aint never had yit. Dem yuther creeturs, dey tuck'n tell Mr. Lion dat he better let Mr. Man 'lone, but Mr. Lion say he gwine ter hunt 'im down spite er all dey kin do.

"Sho' nuff, atter he done tuck some res', Mr. Lion, he put out down de big road. Sun, she rise up en shine hot, but Mr. Lion, he keep on; win', hit come up en blow, en fill de elements full er dust; rain, hit drif' up en drizzle down; but Mr. Lion, he keep on. Bimeby, w'iles he gwine on dis a-way, wid he tongue hangin' out, he come up wid Mr. Steer, grazin' 'long on de side er de road. Mr. Lion, he up'n ax 'im howdy, he did, monst'us perlite, en Mr. Steer likewise he bow en scrape en show his manners. Den Mr. Lion, he do lak he wanter have some confab wid 'im, en he up'n say, sezee:

"'Is dey anybody 'roun' in deze parts name Mr. Man?' sezee.

"'Tooby sho' dey is,' sez Mr. Steer, sezee; 'anybody kin tell you dat. I knows 'im mighty well,' sezee.

"'Well, den, he de ve'y chap I'm atter,' sezee.