"Brer Fox aint mo'n lit he pipe," the old man continued, after a tantalizing pause, "'fo' Brer Rabbit stick he head in de do' en holler:

"Brer Fox! O Brer Fox! You better take yo' walkin'-cane en run down yan. Comin' 'long des now I year a mighty fuss, en I look 'roun' en dar wuz a whole passel er folks in yo' watermillion-patch des a-tromplin' 'roun' en a-t'arin' down. I holler'd at um, but dey aint pay no 'tention ter little man lak I is. Make 'a'se, Brer Fox! make 'a'se! Git yo' cane en run down dar. I'd go wid you myse'f, but my ole 'oman ailin' en I bleedz ter be makin' my way todes home. You better make 'a'se, Brer Fox, ef you wanter git de good er yo' watermillions. Run, Brer Fox! run!'

"Wid dat Brer Rabbit dart back in de bushes, en Brer Fox drap he pipe en grab he walkin'-cane en put out fer he watermillion-patch, w'ich 't wer' down on de branch; en no sooner is he gone dan ole Brer Rabbit come out de bushes en make he way in de house.

"He go so easy dat he aint make no fuss; he look 'roun' en dar wuz de bag in de cornder. He kotch holt er de bag en sorter feel un it, en time he do dis, he year sump'n' holler:

"'Ow! Go 'way! Lem me 'lone! Tu'n me loose! Ow!'

"Brer Rabbit jump back 'stonish'd. Den 'fo' you kin wink yo' eye-ball, Brer Rabbit slap hisse'f on de leg en break out in a laugh. Den he up'n 'low:

"'Ef I aint make no mistakes, dat ar kinder fuss kin come fum nobody in de roun' worl' but ole Brer Tarrypin.'

"Brer Tarrypin, he holler, sezee: 'Aint dat Brer Rabbit?'

"'De same,' sezee.

"'Den whirl in en tu'n me out. Meal dus' in my th'oat, grit in my eye, en I aint kin git my breff, skacely. Tu'n me out, Brer Rabbit.'