Having thus mapped out, in a dim and uncertain way, what older people than the little boy might have been excused for accepting as a sort of moral basis, Uncle Remus proceeded:—

"Dish yer Mr. Benjermun Ram, w'ich he done come up inter my min', wuz one er dezeyer ole-timers. Dey tells me dat he 'uz a fiddler fum away back yander—one er dem ar kinder fiddlers w'at can't git de chune down fine 'less dey pats der foot. He stay all by he own-alone se'f way out in de middle un a big new-groun', en he sech a handy man fer ter have at a frolic dat de yuther creeturs like 'im mighty well, en w'en dey tuck a notion fer ter shake der foot, w'ich de notion tuck'n struck um eve'y once in a w'ile, nuthin' 'ud do but dey mus' sen' fer ole man Benjermun Ram en he fiddle; en dey do say," continued Uncle Remus, closing his eyes in a sort of ecstasy, "dat w'en he squar' hisse'f back in a cheer, en git in a weavin' way, he kin des snatch dem ole-time chunes fum who lay de rail.[11] En den, w'en de frolic wuz done, dey'd all fling in, dem yuther creeturs would, en fill up a bag er peas fer ole Mr. Benjermun Ram fer ter kyar home wid 'im.

"One time, des 'bout Christmas, Miss Meadows en Miss Motts en de gals, dey up'n say dat dey 'd sorter gin a blowout, en dey got wud ter ole man Benjermun Ram w'ich dey 'speckted 'im fer ter be on han'. Wen de time done come fer Mr. Benjermun Ram fer ter start, de win' blow cole en de cloud 'gun ter spread out 'cross de elements—but no marter fer dat; ole man Benjermun Ram tuck down he walkin'-cane, he did, en tie up he fiddle in a bag, en sot out fer Miss Meadows. He thunk he know de way, but hit keep on gittin' col'er en col'er, en mo' cloudy, twel bimeby, fus' news you know, ole Mr. Benjermun Ram done lose de way. Ef he'd er kep' on down de big road fum de start, it moughter bin diffunt, but he tuck a nigh-cut, en he ain't git fur 'fo' he done los' sho' 'nuff. He go dis a-way, en he go dat a-way, en he go de yuther way, yit all de same he wuz done los'. Some folks would er sot right flat down whar dey wuz en study out der way, but ole man Benjermun Ram ain't got wrinkle on he hawn fer nothin', kaze he done got de name er ole Billy Hardhead long 'fo' dat. Den ag'in, some folks would er stop right still in der tracks en holler en bawl fer ter see ef dey can't roust up some er de neighbors, but ole Mr. Benjermun Ram, he des stick he jowl in de win', he did, en he march right on des 'zackly like he know he ain't gwine de wrong way. He keep on, but 't wa'n't long 'fo' he 'gun ter feel right lonesome, mo' speshually w'en hit come up in he min' how Miss Meadows en de gals en all de comp'ny be bleedz ter do de bes' dey kin bidout any fiddlin'; en hit kinder make he marrer git cole w'en he study 'bout how he gotter sleep out dar in de woods by hisse'f.

"Yit, all de same, he keep on twel de dark 'gun ter drap down, en den he keep on still, en bimeby he come ter a little rise whar dey wuz a clay-gall. W'en he git dar he stop en look 'roun', he did, en 'way off down in de holler, dar he see a light shinin', en w'en he see dis, ole man Benjermun Ram tuck he foot in he han', en make he way todes it des lak it de ve'y place w'at he bin huntin'. 'T wa'n't long 'fo' he come ter de house whar de light is, en, bless you soul, he don't make no bones er knockin'. Den somebody holler out:—

"'Who dat?'

"'I'm Mr. Benjermun Ram, en I done lose de way, en I come fer ter ax you ef you can't take me in fer de night,' sezee.

"In common," continued Uncle Remus, "ole Mr. Benjermun Ram wuz a mighty rough-en-spoken somebody, but you better b'leeve he talk monst'us perlite dis time.

"Den some un on t'er side er de do' ax Mr. Benjermun Ram fer ter walk right in, en wid dat he open de do' en walk in, en make a bow like fiddlin' folks does w'en dey goes in comp'ny; but he ain't no sooner make he bow en look 'roun' twel he 'gun ter shake en shiver lak he done bin strucken wid de swamp-ager, kaze, settin' right dar 'fo' de fier wuz ole Brer Wolf, wid his toofies showin' up all w'ite en shiny like dey wuz bran new. Ef ole Mr. Benjermun Ram ain't bin so ole en stiff I boun' you he'd er broke en run, but 'mos' 'fo' he had time fer ter study 'bout gittin' 'way, ole Brer Wolf done bin jump up en shet de do' en fassen 'er wid a great big chain. Ole Mr. Benjermun Ram he know he in fer't, en he tuck'n put on a bol' face ez he kin, but he des nat'ally hone[12] fer ter be los' in de woods some mo'. Den he make n'er low bow, en he hope Brer Wolf and all his folks is well, en den he say, sezee, dat he des drap in fer ter wom hisse'f, en 'quire uv de way ter Miss Meadows', en ef Brer Wolf be so good ez ter set 'im in de road ag'in, he be off putty soon en be much 'blige in de bargains.

"'Tooby sho', Mr. Ram,' sez Brer Wolf, sezee, w'iles he lick he chops en grin; 'des put yo' walkin'-cane in de cornder over dar, en set yo' bag down on de flo', en make yo'se'f at home,' sezee. 'We ain't got much,' sezee, 'but w'at we is got is yone w'iles you stays, en I boun' we'll take good keer un you,' sezee; en wid dat Brer Wolf laugh en show his toofies so bad dat ole man Benjermun Ram come mighty nigh havin' 'n'er ager.

"Den Brer Wolf tuck'n flung 'n'er lighter'd-knot on de fier, en den he slip inter de back room, en present'y, w'iles ole Mr. Benjermun Ram wuz settin' dar shakin' in he shoes, he year Brer Wolf whispun' ter he ole 'oman:—