"One time, 'way back yander," said Uncle Remus, knocking the ashes off his hands and knees, "dey wuz two plan'ations right 'longside one er 'ne'r, en on bofe er deze plan'ations wuz a whole passel of fowls. Dey wuz mighty sociable in dem days, en it tu'n out dat de fowls on one plan'ation gun a party, w'ich dey sont out der invites ter de fowls on de 't'er plan'ation.

"W'en de day come, Mr. Rooster, he blow his hawn, he did, en 'semble um all tergedder, en atter dey 'semble dey got in line. Mr. Rooster, he tuck de head, en atter 'im come ole lady Hen en Miss Pullet, en den dar wuz Mr. Peafowl, en Mr. Tukkey Gobbler, en Miss Guinny Hen, en Miss Puddle Duck, en all de balance un um. Dey start off sorter raggedy, but 't wa'n't long 'fo' dey all kotch de step, en den dey march down by de spring, up thoo de hoss-lot en 'cross by de gin-house, en 't wa'n't long 'fo' dey git ter whar de frolic wuz.

"'Dey dance, en dey play, en dey sing. Mo' 'speshually did dey play en sing dat ar song w'ich it run on lak dis:—

"'Come under, come under,
My honey, my love, my own true love;
My heart bin a-weepin'
Way down in Galilee.'

"Dey wuz gwine on dis a-way, havin' der 'musements, w'en, bimeby, ole Mr. Peafowl, he got on de comb er de barn en blow de dinner-hawn. Dey all wash der face en ban's in de back po'ch, en den dey went in ter dinner. W'en dey git in dar, dey don't see nothin' on de table but a great big pile er co'n-bread. De pones was pile up on pones, en on de top wuz a great big ash-cake. Mr. Rooster, he look at dis en he tu'n up he nose, en bimeby, atter aw'ile, out he strut. Ole Miss Guinny Hen, she watchin' Mr. Rooster motions, en w'en she see dis, she take'n squall out, she did:—

"'Pot-rack! Pot-rack! Mr. Rooster gone back! Pot-rack! Pot-rack! Mr. Rooster gone back!'

"Wid dat dey all make a great ter-do. Miss Hen en Miss Pullet, dey cackle en squall, Mr. Gobbler, he gobble, en Miss Puddle Duck, she shake 'er tail en say, quickity-quack-quack. But Mr. Rooster, he ruffle up he cape, en march on out.

"Dis sorter put a damper on de yuthers, but 'fo' Mr. Rooster git outer sight en year'n dey went ter wuk on de pile w'at wuz 'pariently co'n-bread, en, lo en beholes, un'need dem pone er bread wuz a whole passel er meat en greens, en bake' taters, en bile' turnips. Mr. Rooster, he year de ladies makin' great 'miration, en he stop en look thoo de crack, en dar he see all de doin's en fixin's. He feel mighty bad, Mr. Rooster did, w'en he see all dis, en de yuther fowls dey holler en ax 'im fer ter come back, en he craw, w'ich it mighty empty, likewise, it up'n ax 'im, but he mighty biggity en stuck up, en he strut off, crowin' ez he go; but he 'speunce er dat time done las' him en all er his fambly down ter dis day. En you neenter take my wud fer't, ne'r, kaze ef you'll des keep yo' eye open en watch, you'll ketch a glimse er ole Mr. Rooster folks scratchin' whar dey 'specks ter fine der rations, en mo' dan dat, dey'll scratch wid der rations in plain sight. Since dat time, dey ain't none er de Mr. Roosters bin fool' by dat w'at dey see on top. Dey ain't res' twel dey see w'at und' dar. Dey'll scratch spite er all creation."

"Dat's de Lord's truth!" said 'Tildy, with unction. "I done seed um wid my own eyes. Dat I is."

This was 'Tildy's method of renewing peaceful relations with Uncle Remus, but the old man was disposed to resist the attempt.