[952] Ibid, vol. xvi. p. 582.
[953] Reiske ad Ceremon. aulæ Byzant. p. 145.
[954] The following passages of old writers, collected by Du Cange, allude to this law. Statuta Leichefeldensis ecclesiæ in Anglia: “Est autem ignitegium qualibet nocte per annum pulsandum hora septima post meridiem.” Statuta Massil. lib. v. cap. 4: “Statuimus hac præsenti constitutione perpetuo observandum, quod nullus de cætero vadat per civitatem Massiliæ vel suburbia civitatis contigua de nocte, ex quo campana, quæ dicitur Salvaterra, sonata fuerit, sine lumine.” Charta Johannis electi archiepisc. Upsaliensis, an. 1291: “Statuimus, ut nullus extra domum post ignitegium seu coverfu exeat.”
[955] Pol. Vergil. De Rer. Invent. lib. vi. c. 12. Lugd. 1664, 12mo, p. 460.
[956] The year is probably 1457; Calixtus was elected to the papal chair in 1455.
[957] Dell’ origine di alcune arti principali appresso i Veneziani. Venezia, 1758, 4to, p. 80.
[958] Historie Fiorentine, lib. xii. cap. 121.
[959] This Chronicon Patavinum may be found in Muratori, Scriptor. Rerum Ital. vol. xvii.
[960] Gazoni Piazze Universale, Venet. 1610, 4to, p. 364.
[961] A writer in the German Encyclopedie conjectures that the Italian architects employed in Germany to build houses and palaces of stone, brought with them people acquainted with the art of constructing larger and more commodious chimneys than those commonly used.