A prayer to holy kynge Henry.
Rex Henricus sis amicus nobis in angustia
Cuius prece nos a nece saluemur perpetua
Lampas morum spes egrorum ferens medicamina
Sis tuorum famulorum ductor ad celestia.
Pax in terra non sit guerra orbis per confinia
Virtus crescat et feruescat charitas per omnia
Non sudore uel dolore moriamur subito
Sed viuamus et plaudamus celis sine termino.
Ver. Ora pro nobis deuote rex Henrice.
Resp. Ut per te cuncti superati sint inimici.
Oremus. Presta, quesumus, omnipotens et misericors deus, ut qui deuotissimi regis Henrici merita miraculis fulgentia pie mentis affectu recolimus in terris, eius et omnium sanctorum tuorum intercessionibus ab omni per te febre, morbo, ac improuisa morte ceterisque eruamur malis, et gaudia sempiterna adipisci mereamur. Per Christum dominum nostrum. Amen.
Here is another form, which occurs in the Fitzwilliam MS. 55 (a Norfolk book of about 1480):
Antiphon. Rex Henricus pauper(um?) et ecclesie defensor ad misericordiam semper pronus in caritate feruidus pietati deditus clerum decorauit, quem deus sic beatificauit.
Vers. Ora pro nobis deuote Henrice.
Resp. Ut digni efficiamur promissionibus Christi.
Oremus. Deus sub cuius ineffabili maiestate vniuersi reges regnant et imperant, qui deuotissimum Henricum Anglorum regem caritate feruidum, miseris et afflictis semper compassum, omni bonitate clemenciaque conspicuum, ut pio (pie) creditur inter angelos connumerare dignatus es: concede propicius ut eo cum omnibus sanctis interuenientibus hostium nostrorum superbia conteratur, morbus et quod malum est procul pellatur, palma donetur et gratia sancti spiritus nobis misericordiam tuam poscentibus ubique adesse dignetur. Qui uiuis, etc.
Yet another form is seen in a manuscript (V. iii. 7) in Bishop Cosin's Library at Durham, of cent. xv late: it is written, with a good many other miscellaneous verses, at the end of the book.
O rex Henrice vincas virtute pudice
Anglorum vere cum recto nomine sexte
[Es] wynsorie natus et ibi de fonte leuatus
Atque coronatus in Westm(ynster) veneratus
Et post ffrancorum rex es de iure creatus
Post mortem carnis miracula plurima pandis
Confirmante deo qui te preelegit ab euo
Et tibi concessit plures sanare per illum
Cecos et claudos cum debilitate retentos
Atque paraliticos egrotos spasmaticosque
In neruis plures contracti te mediante
In te sperantes sanantur et auxiliantur
Et laudes domino per te semper tribuantur.
Ora pro nobis dei electe rex Anglie Henrice sexte.
Ut digni, etc.
Oremus. Omnipotens eterne deus qui electis tuis multa mirabilia operaris: concede quaesumus ut electi tui Anglorum regis Henrici sexti meritis et precibus mediantibus et intercedentibus mereamur ab omnibus angustiis anime et doloribus membrorum liberemur(-ari). Et cum illo in vita perpetua gloriari. Per, etc.
These three forms of Memoriae are probably not all that exist; but they will suffice as representative specimens of the popular devotions used in honour of our Founder.
Besides the Memoria Hearne gives two prayers, attributed to the King himself, and largely identical in language with that which is prefixed to Blakman's tract. He takes them from the same printed Horae of 1510 whence the Memoria comes. They are on p. lv a and run thus:
Two lytell prayers whiche King Henry the syxte made.
Domine Ihesu Christe, qui me creasti, redemisti, et preordinasti ad hoc quod sum: tu scis quid de me facere vis: fac de me secundum voluntatem tuam cum misericordia.
Domine Ihesu Christe, qui solus es sapientia: tu scis que michi peccatori expediunt: prout tibi placere[2] et sicut in oculis tue maiestatis videtur, de me ita fiat cum misericordia tua. Amen. Pater noster. Aue Maria.