[968]. Arist. de An. Α, 2. 403 b 28 sqq. (R. P. 200).
[969]. Ibid. Α, 2. 404 a 17 (R. P. 86 a).
[970]. Gomperz, Greek Thinkers, i. p. 339.
[971]. For Empedokles, see Chap. V. p. [274]; Anaxagoras, see Chap. VI. p. [312]; and for Anaximander, Chap. I. p. 69, [n. 132].
[972]. Arist. de Caelo, Β, 13. 295 a 10, ταύτην γὰρ τὴν αἰτίαν (sc. τὴν δίνησιν) πάντες λέγουσιν ἐκ τῶν ἐν τοῖς ὑγοῖς καὶ περὶ τὸν ἀέρα συμβαινόντων· ἐν τούτοις γὰρ ἀεὶ φέρεται τὰ μείζω καὶ τὰ βαρύτερα πρὸς τὸ μέσον τῆς δίνης.
[973]. Diog. ix. 32. Cf. especially the phrases ὧν κατὰ τὴν τοῦ μέσου ἀντέρεισιν περιδινουμένων, συμμενόντων ἀεὶ τῶν συνεχῶν κατ’ ἐπίψαυσιν τῆς δίνης, and συμμενόντων τῶν ἐνεχθέντων ἐπὶ τὸ μέσον.
[974]. Cf. Lucr. v. 621 sqq.
[975]. Aet. iii. 3, 10, quoted above, p. 83, [n. 168].
[976]. Aet. iii. 12, 1, Λεύκιππος παρεκπεσεῖν τὴν γῆν εἰς τὰ μεσημβρινὰ μέρη διὰ τὴν ἐν τοῖς μεσημβρινοῖς ἀραιότητα, ἅτε δὴ πεπηγότων τῶν βορείων διὰ τὸ κατεψῦχθαι τοῖς κρυμοῖς, τῶν δὲ ἀντιθέτων πεπυρωμένων.
[977]. Diog. ix. 33, εἶναι δὲ τὸν τοῦ ἡλίου κύκλον ἐξώτατον, τὸν δὲ τῆς σελήνης προσγειότατον, <τοὺς δὲ> τῶν ἄλλων μεταξὺ τούτων.